GETUIGENIS: Roelie

Bijna 7 maanden geleden ben ik gevallen en daarbij ongelukkig terecht gekomen. Mijn arm was uit de kom en er bleek daarnaast een fractuur in mijn schouder.  Deze werd in het ziekenhuis gefixeerd met een soort mitella gecombineerd met een band om mijn middel, waardoor ik vrijwel totaal afhankelijk werd van hulp door anderen. De pijn werd ondragelijk en al snel kreeg in naast zware pijnstillers ook morfine toegediend.

Na 6 weken bleek een ernstige complicatie, waarbij botsplinters veel schade hadden aangericht in mijn schouder gewricht. Het gevolg was een operatie die vrij ingewikkeld was plus meer morfine. Na 2 weken bleek de operatie mislukt doordat het hechtmateriaal in de arm had losgelaten en ik moest 6 weken wachten tot de 2e operatie. Ik had dag en nacht pijn en moest rechtop in bed zitten met als gevolg niet kunnen slapen en werd uiteindelijk totaal uitgeput ook mede door allerlei bijwerkingen van medicijnen en ook verzwakking van al mijn spieren.

Nu 3 weken geleden verwees de arts mij naar een gespecialiseerde fysiotherapeut, die vertelde dat het herstel zeker een jaar zou duren en ook niet volledig zou zijn. De ene emotionele klap volgde op de andere en ik was helemaal op. De vorige week was met recht een nachtmerrie met nare dromen , depressies en de pijn. In al die maanden bezocht ik geen diensten omdat ik het lang zitten op een stoel niet kon uithouden. Afgelopen vrijdag kwam ik met al mijn pijn, lichamenlijk en emotioneel naar de samenkomst en daar begon mijn herstel !  Door het levensverhaal van de spreker, David Wagner, werd ik van binnen zo geraakt door herkenning  van een rode draad door mijn leven heen. Een persoonlijk woord was zo raak! Dit werd het eerste deel van mijn genezing! Met al mijn pijn zat ik die nacht op mijn bed en er was rust, geen angstdromen meer, geen getob alleen maar de enorme vrede van God, die tot nu toe gebleven is ! Zondagavond werd voor genezing gebeden in de dienst en opeens voelde ik dat mijn pijn weg was en er een enorme energie voor in de plaats was gekomen.

Zo ging ik naar de fysiotherapeut maar vertelde niet wat er gebeurd was. Hij vroeg hoe het was na de behandeling en konfrontatie van 4 dagen ervoor. Hij begon voorzichtig met masseren en zei steeds “geef je pijngrens aan” maar steeds kon ik zeggen “ga maar door, ik heb geen pijn!” Ik vertelde hem, dat God de pijn had weggenomen!  Daarna nam hij me nog

extra stevig onder handen   en verwachtte een flinke reaktie. Nu vandaag na 2 dagen ben ik teruggeweest en kon vertellen dat de pijn niet teruggekomen was.

Dit volledig herstel van geest, ziel en lichaam en ook het proces van afbouwen van alle morfine en pijnstillers en de opbouw van spierkracht waar ik nu inzit ben ik zo dankbaar en geef de Heer alle eer !

Groeten, Roelie.