Reisverslag: Onvergetelijke momenten in Oeganda, mei 2011
300 stralende weeskinderen!
Mattheus en Rebekah van der Steen, Ingrid van Diest en David Tari bezochten afgelopen week het Bulamu Children's Village in Oeganda. Dit kinderdorp hebben we dankzij vele Nederlandse en Belgische donateurs mogen opzetten en op dit moment biedt het een veilige woonomgeving voor bijna 300 weeskinderen. De meeste kinderen zijn geheel wees vanwege het overlijden van hun ouders aan Aids of andere ziekten. Toen Mattheus in December samen met zijn zoontje Zephaniah het dorp bezocht en de kinderen vroeg wat hun droom was, antwoordden ze: We willen zo graag een keer naar de bioscoop. Een ander kind zei: ik ben nog nooit in de dierentuin geweest, weer een ander zei ik ben nog niet op het strand geweest en tientallen andere jongeren vroegen of ze gedoopt mochten worden. We hebben al deze dingen mogen doen de afgelopen dagen. Het waren onvergetelijke momenten. Bij aankomst op Entebbe Airport werden we letterlijk besprongen door de kinderen die helemaal uit hun dak gingen met het zien van ons. De atmosfeer in ons kinderdorp was helemaal fantastisch, de kinderen hadden er zo veel zin en de meeste zagen er al maanden lang naar uit. Het kinderdorp ziet er zo mooi uit, de meeste kinderen zijn gezond en gaat het ontzettend goed mee, ook op school worden er mooie resultaten gehaald. Het was opvallend te zien hoe goed de kinderen eruit zagen: hun huid glansde van gezondheid, hun ogen straalden en ze waren goed gekleed en goed doorvoed. Het is een beetje "hemel op aarde" in het kinderdorp. De eerste avond werden er tientallen kinderen door Jezus genezen en getuigden daarvan op ontroerende wijze. Oogproblemen, been en kniepijnen, rugproblemen, neus en keel pijnen, stuk voor stuk werden de kinderen en tieners door de Heer aangeraakt, heerlijk om te zien. De volgende dag brak de grote dag aan, 9 bussen stonden voor het kinderdorp en de opwinding was enorm, 300 stralende kindergezichten, door het dolle heen, in de bus deden onze oren bijna pijn van het gejuich en het gezang uit volle borst van de kinderen. Na bijna 2 uur rijden kwamen we aan in het centrum van Kampala waar de meeste in hun oude leven op straat sliepen en bedelden om geld, ze mochten nog het overdekte winkelcentrum in van de bewakers, maar nu waren ze de helden, 300 kinderen stapten uit op weg naar hun eerste ervaring, de bioscoop, het was een geweldig moment om ze allemaal in de rij zien wachten vol spanning wat hun te wachten zou staan, voor de jongere kinderen was er de film Toy Story 3 en voor de oudere kinderen Karata kid.
|
|
Lees meer...
|
|
Reisverslag Oeganda 30 April tot 9 Mei 2010
Update Vrijdag 7 Mei
Het is inmiddels al weer donderdag. De tijd staat hier voor ons gevoel stil en toch vliegt hij voorbij! Vandaag hadden we een leuk en interessant dagje voor de boeg, we gingen namelijk naar de universiteit waar een van de kinderen alweer 3 jaar studeert. ’s Ochtends tegen een uur of 10 kwam Salomon naar ons guest house om ons op te halen. De dag begon zoals elke andere met een tijd van gebed met elkaar, waarna we een voor een de bus instapten. De rondleiding was erg interessant. De campus van de universiteit is werkelijk immens… er studeren momenteel zo’n 500.000 mensen… Dat is dus groter dan veel van onze grote steden in Nederland! Uiteraard was het ondoenlijk om de hele universiteit te bekijken, daarom hebben we maar een klein stukje bekeken. Erg leuk om te zien hoe het er aan toe gaat. Vol enthousiasme liet Salomon zien dat ze sinds kort hun cijfers online kunnen bekijen. De website zier er uit alsof hij uit de jaren 90 komt. De bibilotheek is al eveneens ouderwets. Eindeloze kaartenbakken, zo’n 20 meter lang, vormen de catalogus van de beschikbare boeken. Druk wordt er in gebladerd opzoek naar dat ene boek wat ze nodig hebben. De campus zag er wat vervallen uit. Het is en blijft Oeganda, ze kunnen mooi bouwen maar aan onderhoud doen ze niets.
|
|
Lees meer...
|
Reisverslag Oeganda 19-28 December 2009
Update vertrekdag, 27 december
We hebben ons de afgelopen twee dagen weer kostelijk vermaakt. De conferentie ging in volle vaart door met een gevarieerd programma. Zang, dans, rap, sprekers, sketches, toneelstukken en nog meer grappige en gekke optredens van de kinderen. Geweldig om alle talenten te mogen aanschouwen en te genieten van hun enthousiasme.
|
|
Lees meer...
|
Oeganda, 10-15 Juni 2009, Frank & Marlou van Essen

Geheel onverwachts gingen Frank en ik mee op een korte Trin reis naar Oeganda. Een week van te voren werden we gevraagd en hals over kop moesten we alles regelen, vaccinaties etc.maar alles lukte. Voor het eerst naar Afrika, een land waar ik voordat ik Christen werd zo graag naar toe wilde maar tot dan toe nooit was geweest.We bleken met een vrij klein team te gaan en het belangrijkste doel van onze reis was het bezoeken van het Bulamu kinderdorp dat door Trin gesteund wordt en waar Joseph Lubega de scepter zwaait als Opperhoofd-Pappa. De reis duurde erg lang en we waren blij om aan te komen in een superzonnig en warm Oeganda.
Het welkom was geweldig, Joseph stond ons al op te wachten met een groep kinderen van verschillende leeftijden. We werden letterlijk "aangevallen" met omhelzingen en knuffels van de jongens en iedereen was volgens mij meteen niet moe meer. In het busje met de jongens en Joseph naar het Bulamu kinderdorp. Ze lieten meteen horen dat ze de Freedom fire c.d kenden en zongen een aantal liedjes uit hun hoofd en vooral vol passie voor ons. We werden meteen meegenomen in het Afrikaanse energieke en blije ritmegevoel.
|
|
Lees meer...
|
|
Oeganda, Bulama Village, 10-15 Juni 2009
Deelnemers: Mattheus van der Steen, Bram Oosterwijk, Frank en Marlou van Essen, Viviane van der Bijl, Aafke Woudstra, Martijn van Bodegom, Nico en Marjolein Onstein, Leora van Wijnsberge, Frank Verdouw, Wiljan van Maanen en Rich di Gastiglione.
Kinderdorp Bulama village: Een deel van de groep kwam met de KLM en de andere met Emirates Airlines aan in Entebbe, waar het team werd opgewacht door de kinderen van het kinderdorp en Jozef. Frank en Marlou van Essen waren speciaal meegekomen voor de aanbidding en dans en hadden een heel drumstel meegenomen. We waren moe van de reis en de hectische periode in Nederland en het welkom op de luchthaven in Oeganda was als een warme douche. We sliepen in een gasthuis en bij onze Trinpartners in Oeganda, Chris en Jurjanne Dijkstra van de Kaja Foundation.
In het kinderdorp Bulamu village wonen Kinderen die door Trin opgevangen worden, kinderen waarvan de ouders zijn overleden vaak aan de gevolgen van aids.
|
|
Lees meer...
|
|
|
|
|
|